آیا در جلسه اول دادگاه حکم صادر میشود؟

معمولاً خیر؛ در اکثر پرونده های قضایی، به ویژه در دعاوی پیچیده و مستلزم بررسی دقیق، صدور حکم در جلسه اول دادگاه امری نادر است. روند دادرسی نیازمند طی مراحل قانونی، ارائه کامل مدارک و استماع دفاعیات طرفین است و قاضی برای رسیدن به یک رای عادلانه، زمان کافی را به این فرآیند اختصاص می دهد؛ اما در موارد استثنایی مانند اقرار صریح طرفین یا پرونده های بسیار ساده، ممکن است تکلیف پرونده در همان جلسه اول مشخص شود.

قدم گذاشتن در مسیر پرپیچ وخم دادرسی، همواره با سؤالات و ابهامات فراوانی همراه است. یکی از رایج ترین دغدغه های افرادی که برای اولین بار به دادگاه فراخوانده می شوند یا پرونده ای را در جریان رسیدگی دارند، این است که آیا در همان جلسه اول دادگاه، سرنوشت پرونده مشخص شده و حکمی صادر می شود؟ این پرسش، ریشه در نگرانی های طبیعی انسان از مواجهه با سیستم قضایی و البته عدم آشنایی با ظرافت ها و مراحل قانونی دارد. اغلب اوقات، تصویری که از دادگاه در ذهن افراد شکل گرفته، تصویری ساده و خطی است که در آن، طرفین دعوا حاضر می شوند و قاضی بلافاصله پس از شنیدن اظهارات، حکمی قاطع صادر می کند. اما واقعیت امر، با این تصور فاصله زیادی دارد و فرآیند دادرسی، به ویژه در نظام حقوقی ایران، دارای پیچیدگی ها و مراحل متعددی است که عمدتاً مانع از صدور رای نهایی در نخستین جلسه می شود.

در این مقاله، تلاش بر آن است تا با زبانی ساده و در عین حال دقیق، به بررسی این موضوع بپردازیم که چه زمانی امکان صدور حکم در جلسه اول دادگاه وجود دارد و چه عواملی بر طولانی شدن روند دادرسی و افزایش تعداد جلسات تأثیرگذار هستند. با آگاهی از این سازوکارها، می توان با دیدی بازتر و انتظاراتی واقع بینانه تر، مسیر قضایی پیش رو را طی کرد و اضطراب ناشی از عدم اطلاع را تا حد زیادی کاهش داد.

اصل ماجرا: چه زمانی حکم در جلسه اول صادر می شود و چه زمانی خیر؟

تجربه حضور در دادگاه و دنبال کردن یک پرونده قضایی به ما نشان می دهد که صدور حکم در همان جلسه اول، بیشتر یک استثنا است تا یک قاعده. دستگاه قضایی برای تضمین عدالت و احقاق حق، نیازمند طی تشریفات و مراحلی است که هر یک زمان بر هستند.

چرا معمولاً حکم در جلسه اول صادر نمی شود؟

فرآیند دادرسی، همانند یک پازل بزرگ است که قاضی باید تمام قطعات آن را کنار هم بچیند تا به تصویر نهایی و درست دست یابد. این کار مستلزم زمان و دقت فراوان است و در جلسه اول، معمولاً فرصت کافی برای این بررسی همه جانبه فراهم نیست. دلایل اصلی این عدم صدور حکم را می توان در موارد زیر جستجو کرد:

• نیاز به بررسی کامل مدارک، اسناد و شواهد: طرفین دعوا معمولاً اسناد و مدارک زیادی را برای اثبات ادعاهای خود ارائه می دهند. قاضی باید این مستندات را با دقت مطالعه و اعتبار آن ها را ارزیابی کند. این بررسی ممکن است نیاز به استعلام از مراجع دیگر یا حتی ارجاع به کارشناسی داشته باشد.
• لزوم شنیدن دفاعیات جامع و کامل طرفین: هر یک از طرفین دعوا (خواهان و خوانده در امور حقوقی یا شاکی و متهم در امور کیفری) حق دارند که دفاعیات خود را به طور کامل و مستدل مطرح کنند. این دفاعیات ممکن است شامل لایحه های متعدد، شهادت شهود یا ارائه مستندات جدید باشد که فرصت کافی برای بررسی آن ها در یک جلسه محدود فراهم نیست.
• احتمال نیاز به تحقیقات بیشتر و استعلام: در بسیاری از پرونده ها، برای روشن شدن ابعاد مختلف موضوع، قاضی نیاز به دستور تحقیقات تکمیلی، استعلام از ادارات دولتی، بانک ها یا سایر نهادها دارد. این اقدامات زمان بر بوده و نمی توان انتظار داشت در همان جلسه اول به نتیجه برسند.
• اخذ نظریه کارشناسی: در مسائل فنی، مالی یا تخصصی، قاضی برای تصمیم گیری صحیح، ممکن است پرونده را به کارشناس رسمی دادگستری ارجاع دهد. نظر کارشناس پس از بررسی های طولانی ارائه می شود و پس از آن، طرفین حق اعتراض به نظریه را دارند که این خود به طولانی شدن روند دادرسی می افزاید.
• تکمیل فرآیند رسیدگی و رعایت اصول دادرسی عادلانه: نظام قضایی بر پایه اصول دادرسی عادلانه بنا شده است. این اصول شامل حق دفاع، حق اطلاع از ادله طرف مقابل و فرصت کافی برای پاسخگویی است. صادر کردن حکم عجولانه در جلسه اول، می تواند این اصول را نقض کرده و عدالت را به خطر بیندازد.

موارد استثنایی که ممکن است حکم (یا قرار نهایی) در جلسه اول صادر شود

با وجود اینکه صدور حکم در جلسه اول یک امر استثنایی است، اما در برخی شرایط خاص، ممکن است تکلیف پرونده در همان ابتدای کار مشخص شود. این موارد عموماً زمانی رخ می دهند که ابهامات پرونده به حداقل رسیده و نیاز به بررسی های بیشتر از بین رفته باشد:

• اقرار صریح و بی قید و شرط: اگر متهم در پرونده های کیفری یا خوانده در دعاوی حقوقی، به صراحت و بدون هیچ قید و شرطی به جرم یا حق خواهان اقرار کند، خصوصاً در مواردی که موضوع پرونده ساده و بدون ابهام باشد، دادگاه می تواند به سرعت حکم صادر کند. اقرار، قوی ترین دلیل اثبات دعوا محسوب می شود.
• پرونده های بسیار ساده و بدون پیچیدگی: گاهی اوقات، ماهیت پرونده به قدری ساده و مدارک و مستندات ارائه شده به قدری کامل و قاطع است که جای هیچ شک و شبهه ای باقی نمی ماند و دفاع موثری نیز از سوی طرف مقابل ارائه نمی شود. به عنوان مثال، در برخی دعاوی مطالبه وجه با سند رسمی قطعی و غیرقابل انکار، ممکن است دادگاه در همان جلسه اول به دلیل وضوح کامل موضوع، حکم صادر کند.
• حکم غیابی: در صورتی که خوانده در دعاوی حقوقی یا متهم در برخی دعاوی کیفری، با وجود ابلاغ صحیح و قانونی اخطاریه، در جلسه دادگاه حاضر نشود و لایحه دفاعیه ای نیز ارائه ندهد، و دلیل موجهی نیز برای عدم حضور نداشته باشد، دادگاه می تواند حکم غیابی صادر کند. این حکم نیز در همان جلسه اول صادر می شود، اما قابل واخواهی و اعتراض است.
• صلح و سازش: اگر طرفین دعوا در همان جلسه اول و پیش از شروع روند رسیدگی، به توافق نهایی رسیده و آمادگی خود را برای صلح و سازش اعلام کنند، دادگاه می تواند بر اساس این توافق، قرار صلح نامه یا سازش نامه را صادر کرده و پرونده را مختومه اعلام کند.
• صدور برخی قرارها به جای حکم: باید توجه داشت که گاهی اوقات در جلسه اول، حکم ماهوی (یعنی حکمی که در مورد اصل حق یا جرم صادر می شود) صادر نمی گردد، اما قرارهایی صادر می شود که تکلیف پرونده را مشخص می کنند. مانند قرار عدم استماع دعوا (زمانی که دادگاه تشخیص می دهد دعوا به دلیل نقص شکلی یا ماهوی قابلیت رسیدگی ندارد)، قرار رد دادخواست (به دلیل عدم رفع نقص یا ایرادات شکلی) یا قرار کارشناسی (که به منزله ارجاع پرونده به کارشناس برای بررسی بیشتر است). این قرارها نیز به نوعی تکلیف پرونده را در همان جلسه اول مشخص می کنند.

تفاوت روند صدور حکم در جلسه اول: دادگاه های حقوقی در مقابل کیفری

سیستم قضایی ایران، دادگاه ها را بر اساس نوع دعاوی به دو دسته اصلی حقوقی و کیفری تقسیم می کند و هر یک از این دادگاه ها، روند و قواعد دادرسی مخصوص به خود را دارند که بر احتمال صدور حکم در جلسه اول تأثیرگذار است.

در دادگاه های حقوقی

در دادگاه های حقوقی، موضوع دعوا عمدتاً بر سر احقاق حقوق مالی، قراردادی، خانوادگی و سایر حقوق اشخاص است و هدف، جبران خسارت یا الزام به انجام تعهد است. روند دادرسی در این دادگاه ها معمولاً شامل مراحل زیر است که صدور حکم در جلسه اول را دشوار می کند:

• تبادل لوایح و ارائه اسناد و دفاعیات: در دعاوی حقوقی، فرصت برای تبادل لوایح دفاعیه و ارائه اسناد و مدارک از سوی هر دو طرف بسیار حائز اهمیت است. این فرآیند ممکن است چندین نوبت طول بکشد تا قاضی به تمامی جوانب پرونده مسلط شود.
• بررسی ادله و در صورت لزوم ارجاع به کارشناسی: قاضی باید تمامی ادله اعم از شهادت شهود، سوگند، سند و اقرار را بررسی کند. در بسیاری از موارد، به ویژه در دعاوی مالی پیچیده، ارجاع پرونده به کارشناسی برای تعیین میزان خسارت، ارزش گذاری اموال یا بررسی صحت اسناد، ضروری است. این فرآیند خود به زمان طولانی نیاز دارد.
• نیاز به جلسات متعدد برای احراز کامل حق: به دلیل پیچیدگی های ذاتی دعاوی حقوقی، قاضی برای احراز کامل حق و صدور رای ماهوی، به برگزاری جلسات متعدد نیاز پیدا می کند تا تمامی جوانب امر روشن شود و حق هیچ یک از طرفین تضییع نگردد.

در دادگاه های کیفری

دادگاه های کیفری به جرائم و تخلفات علیه نظم عمومی رسیدگی می کنند و هدف آن ها، تعیین مجازات برای متهم و حفظ امنیت جامعه است. روند دادرسی در این دادگاه ها نیز دارای ویژگی هایی است که بر زمان صدور حکم تأثیر می گذارد:

• برخی جرائم خرد و ساده با دلایل محکم ممکن است سریع تر رسیدگی شوند: در مواردی که جرم کوچک و دلایل اثبات آن بسیار قوی و واضح باشد (مثلاً سرقت با اقرار متهم و کشف اموال مسروقه)، ممکن است رسیدگی سریع تر انجام شود. حتی گاهی ممکن است در همین جلسات ابتدایی و با اقرار صریح، حکم صادر گردد.
• در جرائم پیچیده تر، نیاز به تحقیقات مقدماتی، بازپرسی و بررسی های تخصصی: اما در جرائم پیچیده تر مانند قتل، کلاهبرداری های بزرگ یا جرائم سازمان یافته، تحقیقات مقدماتی در دادسرا و مراحل بازپرسی، استماع شهود، جمع آوری مستندات و بررسی های تخصصی توسط ضابطین قضایی و کارشناسان، زمان بر بوده و نمی توان انتظار داشت که در جلسه اول دادگاه به نتیجه نهایی رسیدگی شود.
• نقش کیفرخواست و تکمیل تحقیقات دادسرا در تسریع روند دادگاه: زمانی که پرونده از دادسرا با صدور کیفرخواست به دادگاه کیفری ارسال می شود، به این معنی است که تحقیقات مقدماتی تا حد زیادی کامل شده و دادسرا اتهام را وارد دانسته است. این موضوع می تواند روند رسیدگی در دادگاه را تسریع کند، اما باز هم تضمینی برای صدور حکم در جلسه اول نیست، زیرا دادگاه نیز موظف است خود به بررسی پرونده و شنیدن دفاعیات متهم بپردازد.

عوامل کلیدی موثر بر تعداد جلسات و مدت زمان صدور رای نهایی

تجربه نشان داده است که مدت زمان رسیدگی به پرونده ها و تعداد جلسات دادگاه، می تواند بسیار متغیر باشد و به عوامل متعددی بستگی دارد. کسی که درگیر یک پرونده قضایی می شود، باید این عوامل را بشناسد تا انتظارات واقع بینانه ای داشته باشد و بتواند به نحو مطلوب تری پرونده خود را مدیریت کند.

• پیچیدگی موضوع پرونده: هر چه موضوع دعوا پیچیده تر باشد، تعداد خواسته ها بیشتر، ماهیت دعوا دشوارتر و تعداد طرفین پرونده زیادتر باشد، قطعاً نیاز به جلسات بیشتر و زمان طولانی تری برای رسیدگی خواهد بود. پرونده های ملکی با سابقه طولانی یا دعاوی مربوط به ارث با ورثه متعدد، نمونه هایی از این موارد هستند.
• کامل بودن مدارک و مستندات اولیه: ارائه مدارک و مستندات قوی و کامل از همان ابتدا، می تواند به قاضی در درک سریع تر موضوع و کاهش نیاز به تحقیقات تکمیلی کمک کند. برعکس، ناقص بودن مدارک یا نیاز به جمع آوری اسناد جدید، روند را کند می کند.
• حجم کاری و ترافیک پرونده در شعبه دادگاه: این یک واقعیت است که برخی شعب دادگاه ها به دلیل حجم بالای مراجعات و تعداد زیاد پرونده ها، با ترافیک کاری مواجه هستند. این موضوع به طور مستقیم بر سرعت تعیین وقت رسیدگی و فاصله بین جلسات تأثیر می گذارد.
• حضور و همکاری منظم طرفین دعوا: حضور به موقع و منظم طرفین در جلسات دادگاه و ارائه اطلاعات و مدارک درخواستی قاضی در اسرع وقت، به تسریع روند کمک می کند. غیبت مکرر، تعلل در ارائه اطلاعات یا درخواست های بی مورد، می تواند باعث اطاله دادرسی شود.
• نیاز به تحقیقات تکمیلی: در بسیاری از موارد، قاضی برای رسیدن به حقیقت، دستور تحقیقات خاصی را صادر می کند؛ از جمله استعلام از سازمان ها و نهادهای مختلف، جلب نظر کارشناس رسمی دادگستری در رشته های گوناگون یا تحقیق و معاینه محلی. این فرآیندها زمان بر بوده و ممکن است چندین ماه به طول انجامند.
• مراحل اعتراض و تجدیدنظر خواهی: حتی پس از صدور رای در دادگاه بدوی، طرفین حق اعتراض و تجدیدنظر خواهی در مراجع بالاتر را دارند. این مراحل نیز به زمان طولانی تری نیاز دارند و می توانند فرآیند دادرسی را تا قطعیت نهایی حکم، طولانی تر کنند.
• فوت یا جنون یکی از طرفین: در صورت فوت یا جنون یکی از طرفین دعوا، دادرسی متوقف می شود تا وراث قانونی یا قیم فرد جدید تعیین و به جریان دادرسی وارد شوند که این خود زمان بر است.
• نقص شکلی در دادخواست یا پرونده: گاهی اوقات، دادخواست ارائه شده دارای نواقص شکلی است که قاضی دستور رفع نقص آن را صادر می کند. تا زمانی که این نواقص برطرف نشوند، پرونده به جریان نمی افتد.

روند دادرسی، شبیه به دویدن در یک ماراتن است، نه یک دوی سرعت. هر مرحله با دقت و وسواس طی می شود تا عدالت به بهترین شکل ممکن اجرا گردد و باید به این نکته آگاهی داشت.

مسیر پرونده پس از جلسه اول (اگر حکم صادر نشود): چه انتظاری داشته باشیم؟

پس از برگزاری اولین جلسه دادگاه، در اغلب موارد حکم نهایی صادر نمی شود و پرونده مسیر خود را ادامه می دهد. کسی که در این مرحله قرار می گیرد، باید بداند که چه اتفاقاتی در انتظار اوست تا بتواند با آمادگی بیشتری مراحل بعدی را طی کند:

• تعیین وقت رسیدگی مجدد: شایع ترین اتفاق پس از جلسه اول، تعیین وقت رسیدگی مجدد است. دادگاه با توجه به زمان بندی و حجم کاری، تاریخ و ساعت جلسه بعدی را مشخص می کند تا طرفین فرصت کافی برای آماده سازی دفاعیات یا ارائه مدارک جدید را داشته باشند.
• دستور قاضی برای ارائه مدارک یا انجام تحقیقات خاص: ممکن است قاضی در جلسه اول به این نتیجه برسد که برای روشن شدن ابعاد پرونده، نیاز به مدارک بیشتری از سوی طرفین یا انجام تحقیقات خاصی توسط مراجع ذی ربط وجود دارد. این دستورات به طرفین ابلاغ می شود و آن ها موظف به رعایت آن در مهلت مقرر هستند.
• ارجاع پرونده به کارشناسی رسمی دادگستری: در پرونده هایی که ماهیت فنی، مالی یا تخصصی دارند، قاضی ممکن است تصمیم بگیرد پرونده را به کارشناس رسمی دادگستری ارجاع دهد. کارشناس پس از بررسی های لازم، نظر تخصصی خود را ارائه می کند که مبنای تصمیم گیری قاضی قرار می گیرد.
• صدور قرار مناسب: به جای حکم ماهوی، ممکن است قاضی قرارهای مختلفی صادر کند. به عنوان مثال، در برخی پرونده ها قرار تحقیق و معاینه محلی صادر می شود تا قاضی خود به محل دعوا مراجعه کرده و شواهد را از نزدیک بررسی کند. همچنین ممکن است قرارهایی برای جلب نظر متخصصان دیگر یا تکمیل پرونده صادر شود.
• تعیین مهلت برای ارائه لایحه دفاعیه تکمیلی: در بسیاری از موارد، طرفین دعوا نیاز به زمان بیشتری برای تدوین و ارائه لایحه دفاعیه تکمیلی و جامع تر دارند. قاضی ممکن است مهلتی را برای این منظور تعیین کند.
• ختم دادرسی: در نهایت، پس از اینکه تمامی جلسات برگزار شد، مدارک و مستندات ارائه گردید و قاضی به این نتیجه رسید که تمامی جوانب پرونده روشن شده و نیاز به هیچ اقدام دیگری نیست، ختم دادرسی را اعلام می کند. پس از اعلام ختم دادرسی، قاضی موظف است در مهلت قانونی (که معمولاً یک هفته است، اما در برخی پرونده های کیفری ممکن است این زمان به ۲۰ روز هم برسد) رای خود را صادر کند. این مرحله، پایان بخش رسیدگی در دادگاه بدوی است.

کسی که در مسیر دادرسی قدم می گذارد، باید بداند که هر یک از این مراحل، بخشی ضروری از فرآیند احقاق حق هستند و عجله در آن، می تواند به نتیجه پرونده لطمه بزند. صبر و پیگیری دقیق، کلید عبور موفق از این مراحل است.

توصیه های کاربردی برای تسریع روند دادرسی و مدیریت بهتر پرونده

با وجود پیچیدگی ها و طولانی بودن روند دادرسی، راهکارهایی وجود دارد که می تواند به کسی که پرونده ای در دادگاه دارد، کمک کند تا این مسیر را با سرعت و اثربخشی بیشتری طی کند. مدیریت هوشمندانه پرونده، نقش بسزایی در نتیجه نهایی ایفا می کند.

• آمادگی کامل و ارائه کلیه مدارک و مستندات از ابتدا: مهم ترین گام برای تسریع روند، این است که از همان ابتدای طرح دعوا یا دفاع، تمامی مدارک، اسناد، شواهد و مستندات مرتبط را به صورت کامل و منظم به دادگاه ارائه دهید. ارائه ناقص مدارک باعث می شود که قاضی دستور تکمیل آن ها را صادر کرده و پرونده به تأخیر بیفتد.
• حضور به موقع و فعال در تمامی جلسات دادگاه: غیبت غیرموجه در جلسات دادگاه، می تواند روند رسیدگی را به شدت کند کرده و حتی منجر به صدور حکم غیابی یا قرار رد دعوا شود. حضور فعال، گوش دادن دقیق به اظهارات طرف مقابل و ارائه پاسخ های مستدل، از اهمیت بالایی برخوردار است.
• ارائه دفاعیات مستدل، واضح و مستند: دفاعیات باید به صورت منطقی، روشن و همراه با استناد به قوانین و مدارک باشد. لایحه های طولانی و نامفهوم یا اظهارات غیرمرتبط، باعث سردرگمی قاضی و طولانی شدن رسیدگی می شود. تلاش کنید نکات کلیدی را به اختصار و با دلیل بیان کنید.
• پرهیز از درخواست های بی مورد یا غیرضروری: درخواست های متعدد و بی مورد برای استعلامات جدید، جلب نظر کارشناسی های اضافی یا ارجاع پرونده به مراجع دیگر، می تواند از دید قاضی به عنوان عاملی برای اطاله دادرسی تلقی شده و حتی رد شود. تنها درخواست هایی را مطرح کنید که برای اثبات حق شما ضروری هستند.
• اهمیت مشاوره و وکالت وکیل متخصص: یکی از مؤثرترین راه ها برای تسریع و مدیریت بهتر پرونده، کمک گرفتن از یک وکیل متخصص است. وکیل با اشراف کامل به قوانین و آیین دادرسی، می تواند به شما در موارد زیر کمک کند:
  • تنظیم صحیح دادخواست و لوایح دفاعیه، که از بروز نقایص شکلی جلوگیری می کند.
  • شناسایی و ارائه به موقع مدارک و مستندات ضروری.
  • حضور فعال و مؤثر در جلسات دادگاه و ارائه دفاعیات حقوقی قدرتمند.
  • پرهیز از انجام اقدامات اشتباه یا اتلاف وقت.
  • راهنمایی در مورد بهترین مسیر قانونی برای رسیدن به نتیجه مطلوب.

  حضور وکیل، نه تنها می تواند روند پرونده را تسریع کند، بلکه شانس موفقیت در پرونده را نیز به طور چشمگیری افزایش می دهد، زیرا وکیل با دانش و تجربه خود، می تواند بهترین استراتژی را برای پرونده شما تدوین کند.

این توصیه ها، حاصل تجربه کسانی است که خود در این مسیر بوده اند و به ما یادآوری می کند که با آگاهی، آمادگی و همراهی با متخصصین، می توانیم به نتایج بهتری دست یابیم.

شاید در نگاه اول، انتظار برای صدور حکم در جلسه اول وسوسه انگیز به نظر برسد؛ اما نظام قضایی، با صبر و دقت خود، می کوشد تا هیچ حقی نادیده گرفته نشود و هر حکمی، بر پایه مستندات و عدل استوار باشد.

نتیجه گیری: صبر، آگاهی و پیگیری، کلید موفقیت در فرآیند دادرسی

در نهایت، پاسخ به این پرسش که آیا در جلسه اول دادگاه حکم صادر میشود، با یک معمولاً خیر همراه است، اما این پاسخ نباید مایه ناامیدی یا دلسردی شود. بلکه باید به ما یادآوری کند که فرآیند دادرسی، یک مسیر زمان بر، دقیق و گاهی پیچیده است که هدف نهایی آن، اجرای عدالت و احقاق حق است. کسی که درگیر یک پرونده قضایی می شود، باید خود را برای طی کردن این مسیر آماده کند.

مهم ترین درس هایی که از این بررسی می توان گرفت، عبارتند از: صبر، آگاهی و پیگیری. صبر برای طی شدن تمامی مراحل قانونی، آگاهی از حقوق و وظایف خود و روندهای دادرسی، و پیگیری مستمر و هوشمندانه پرونده، سه رکن اساسی برای موفقیت در این راه هستند. عجله و ناآگاهی، می تواند منجر به تصمیم گیری های نادرست و آسیب به روند پرونده شود.

با درک اینکه هر پرونده ای مسیر منحصر به فرد خود را دارد و عوامل متعددی بر سرعت و تعداد جلسات آن تأثیر می گذارند، می توان انتظارات واقع بینانه ای داشت. در این میان، اهمیت مشاوره حقوقی با وکلای متخصص و با تجربه، دوچندان می شود. یک وکیل می تواند نه تنها شما را در پیچ وخم های قانونی راهنمایی کند، بلکه با ارائه دفاعیات مستدل و مدیریت صحیح پرونده، به تسریع روند دادرسی و دستیابی به بهترین نتیجه ممکن کمک شایانی نماید. با این رویکرد، می توان با آرامش و اطمینان بیشتری، چشم به راه عدالتی بود که به آرامی اما با دقت در حال شکل گیری است.